explicateur

Ik ben een meisje uit een polderdorpje bij de grens met Nederland en ik ben 22 jaar. Eind dit jaar word ik 23 en vorig jaar ben ik gestart met een gloednieuwe studie in De Metropool. De voorbije 3 jaar heb ik vernikst met een andere studie in diezelfde Metropool en daar heb ik niet eens een diploma van. Da's een beetje m'n levensverhaal, dingen beginnen en niet afmaken. Meestal probeer ik vervelende gebeurtenissen weg te lachen en dingen die me kwetsen, negeer ik. Ik vind het lastig om te bepalen waar komma's moeten komen in een zin en zelfs als ik me verdiep in de grammaticale theorie, twijfel ik. Taal interesseert me verder ontzettend. Ik geloof graag dat ik er goed in ben, maar die schijn kan ik niet altijd ophouden. Familie zegt me niet bijster veel, maar vrienden des te meer. Ze zijn de melige zonnetjes in m'n leven en ik zie de meeste veel liever dan ze zelf kunnen beseffen. Ik hou ervan om me sterk voor te doen, maar iedereen ziet in een oogopslag dat ook dat schijn is. Ik doe graag alsof en op m'n 19de ging ik nog gewoon trick-or-treaten (verkleed als dinosaurus). Je merkt het, opgroeien is me nog niet gelukt en ik kom op een punt dat m'n omgeving dat vreemd begint te vinden. "Verantwoordelijkheid opnemen, je rijbewijs en een diploma halen." Ik geef toe, er zit iets in, maar alles is "moeten" en niks is nog "mogen". Ik ben een pessimist in het lichaam van een optimist, maar m'n ene oog is als een rugbybal en m'n tenen neigen voor de rest van m'n leven naar scheef. Boogschutters gaan graag op reis en ik ben daarin geen uitzondering. M'n wereld is nog niet groter dan Europa, maar je moet ergens beginnen. Ik heb twee lp's maar geen platendraaier en ik verzamel soepkookboeken waaruit ik zelden een recept probeer. Mijn enige voornemen voor 2007 was "doe dingen die je anders nooit zou doen" en daar ben ik verdomd goed in geslaagd. Dit jaar probeer ik door te gaan op m'n élan. 

Aangenaam.